Een goed virus

“Alles is al eens gezegd, sprak de pessimist, maar nog niet iedereen heeft geluisterd, reageerde de optimist”. TEDx Maastricht 2012 stond in het teken van The Future of Health. Thema’s als empowerment, technologie, onderzoek en verandering in de zorg passeerden de revue. Laat ik eerst maar heel eerlijk zijn: ik vond de eerste editie beter. Misschien was het omdat voor mij toen alles nog fris en nieuw was. Misschien omdat meer sprekers me wisten te raken. Sprekers die nu eens niet  standaard Powerpoints met bullets afratelden, maar die buiten hun “comfort zone” treden, authentiek waren, of gewoon een frisse blik op de Wondere Wereld van de zorg gaven. De voordrachten van Simon Sinek, Ragna van den Berg, Bas Bloem, Fred Lee en vele anderen maakten iets los. Dat gevoel had ik nu minder, misschien ben ik wel teveel verwend in 2011…

Maar er was genoeg te smullen en aan het programma kan menig (duurbetaald) congres niet tippen. De verhalen van Geert Vanderwalle, Clarissa Silva en natuurlijk de TED.com-waardige Bart Knols deden mij het meest. Juist vanwege het authentieke, het persoonlijke, de kraakheldere boodschap.  En ja, het Radboud-gehalte was hoog, maar zegt dat iets over het Radboud of over andere ziekenhuizen? Als nerd moet ik bekennen dat juist de meer high tech praatjes, zoals van Google en IBM, me nauwelijks raakten. Gadgets, hologrammen, Star Trek achtige taferelen, snoepgoed voor de ogen, dat wel. Om persoonlijke redenen hakte de duo-afsluiting van Lucien Engelen en Jip Keijzer er nog het meest in… Het “WHY” van TEDx Maastricht, het “WHY” van verandering in de gezondheidszorg werd glashelder. Het event is natuurlijk ook speciaal door het (weer)zien van mensen die je kent uit diverse media. Soms kort en krachtig, soms lang en met heerlijke gesprekken. Borrelen op de vooravond aan het marktplein, een vluchtige kus of handdruk in het voorbijgaan, doorpraten in de Oude Vogelstruys (waar ik vroeger nooit kwam, iets met elitair c.q. op leeftijd). Allemaal energie die je het liefst zou willen vasthouden en koesteren.

En dan is het voorbij en gaat het gewone leven verder. Of toch niet… Nee dus! Het borrelt en kriebelt toch weer en ik bespeur wat ik vorig jaar vanaf dag 1 al had: besmet door een goed virus. Een virus dat ervoor zorgt dat je dingen anders wilt doen, beter wilt doen. Dat je een handschoen wil oppakken, samen wilt werken en die energie om wil zetten in daden. Welke? Dat mag ieder voor zich bepalen. Ik heb er vorig jaar al een aantal bedacht en hoop die – met anderen – in te vullen. Om er een paar te noemen: De Domus Deelt (mini-TEDx-jes in de Domus Medica), gas geven op e-health in de huisartsenpraktijk en proberen de ideeën van TEDx gemeengoed te laten worden, bijvoorbeeld op het NHG congres eind dit jaar. Het gevoel van afgelopen maandag, dit goede virus, verdient het om ongehinderd om zich heen te grijpen.

Email this to someoneShare on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on Google+0Share on LinkedIn0