Regionale EPD's toch in orde

Mijn laatste blogpost was van eind mei. Die post ging over een bericht van het CBP. Twee regionale EPD’s, in gebruik bij twee huisartsenposten, zouden handelen in strijd met de wet. Dat bericht werd toen uitgebreid in de media opgepikt en werd naderhand als krachtig argument vóór een landelijk EPD gebruikt. Regionaal is onveilig, landelijk is veilig, om het maar even kort door de bocht te formuleren. Over een paar weken organiseert de Eerste Kamer een expert meeting over het landelijk EPD. De volksvertegenwoordiging moet zich buigen over het megaproject en zijn goedkeuring geven aan wetgeving daarover. Het is dan opvallend dat de site Huisartsvandaag deze week berichtte (login vereist) dat er bij nader inzien helemaal niets mis was met die regionale EPD’s, en dat het CBP het dossier sluit. Nergens op het web is andere informatie te vinden, ook niet bij het CBP, dus verdere details ontbreken nog. Als het niet waar is, dan snap ik Huisartsvandaag niet. Als het wel waar is, dan is het jammer dat dit bericht niet dezelfde aandacht krijgt als de beschuldigingen van voor de zomer. Goed nieuws is misschien geen nieuws, maar toch. De zorgverleners hebben, althans bij monde van de KNMG, gemeld dat ze een akkoord hebben met VWS over de uitgangspunten voor invoering van het landelijk EPD. De rol van de regio wordt in dat akkoord zwaar benadrukt. Misschien moeten we ons dus op gaan maken voor een nieuwe koerswijziging voor het landelijk EPD: meer aandacht voor de regio. En misschien wel weer vertraging.

Oei! Klink neemt alvast voorschot

Oei, je blogt dat het niet handig is huisartsen te korten terwijl je ze nodig hebt en ja hoor, wat zegt Klink in de Tweede Kamer

Minister Ab Klink (Volksgezondheid) liet vandaag in de Tweede Kamer weten dat hij verwacht dat de huisartsen gaan liggen (sic) bij de invoering van het elektronisch patiëntendossier omdat ze boos zijn over een ingreep in hun tarieven. De huisartsen willen voorlopig niet meer praten met de minister, omdat Klink hen af zou knijpen. En daarmee loopt minister Klink al vooruit op zaken die nog niet eens door de huisartsen zijn uitgesproken. Hij vindt het nu al niet kunnen dat een project dat de veiligheid van de patiënt ten goede komt, te lijden heeft van een ruzie op een heel ander terrein.

Het Estlandse "model"

NICTIZ en VWS organiseerden een studiereis voor bobo’s in de zorg & ICT naar Zweden en Estland. In de per mail verzonden Update van NICTIZ wordt er niet veel over gezegd, maar wel dat het

Hierbij viel op dat de gewoon-beginnen-in-plaats-van-eindeloos-blijven-zoeken-naar-de-ideale-oplossing-koers van Estland bij veel deelnemers aansprak.

Wauw! Directeur van Zorgverzekeraars Nederland, Pieter Hasekamp, heeft gelukkig iets meer te melden.

Voor mij zelf zijn er twee lessen. Allereerst, gewoon beginnen is vaak beter dan eindeloos blijven zoeken naar de ideale oplossing: wat dat betreft moet Nederland de landelijke uitrol van het elektronisch medicatiedossier en het waarneemdossier huisartsen zo snel mogelijk ter hand nemen. Aan de andere kant: het EPD moet vooral iets zijn van patiënten zelf, niet van zorgaanbieders (laat staan verzekeraars). Wat dat betreft heeft Nederland nog wel een slag te maken, omdat in verband met authenticatieproblemen de toegang van de patiënt tot zijn eigen dossier nog op zich laat wachten. Het is zaak daar zo snel mogelijk stappen in te zetten.

Interessant is dat hij hier niet Nederland vergelijkt met Zweden, maar met Estland. Zweden kampt met vergelijkbare problemen als in Nederland. Estland heeft al een hele hoop zaken geregeld, ook voor de patiënt. Nu is Estland geen Nederland, maar we hebben hier onmiskenbaar last van de wet van de remmende voorsprong.

Waarom het nationale EPD er WEL/NIET komt

In 2009 is in heel Nederland het eerste hoofdstuk van het EPD ingevoerd. Punt. Ik weet niet of dat gaat lukken, ik twijfel daar eigenlijk best wel aan. Het is interessant om de verschillende argumenten waarom het wel c.q. waarom het niet gaat lukken eens op een rijtje te zetten. Dit zijn in mijn optiek de belangrijkste argumenten en discussiepunten bij dit complexe onderwerp. Ongetwijfeld is er op ieder punt veel af te dingen, maar het blijven bepalende punten.

Waarom lukt het wel?

  • Omdat er per jaar vele duizenden medische c.q. medicatiemissers worden gemaakt. Dat moet aangepakt.
  • Omdat er een EPD wet komt die het deelnemen aan het LSP (Landelijk Schakelpunt) verplicht maakt.
  • Omdat zorgverzekeraars het aansluiten mee gaan nemen in contractonderhandelingen.
  • Omdat er gewoon geen alternatief is.
  • Omdat er al vele miljoenen in het onderwerp gestopt zijn.
  • Omdat de gekozen architectuur (AORTA) innovatief en toekomstvast is.
  • Omdat de politieke aandacht voor het onderwerp toeneemt en er dus wel iets moet gebeuren.
  • Omdat zowel het ministerie van VWS als de zorgverzekeraars als de NPCF van mening zijn dat er geen reden voor uitstel is.
  • Omdat alle voorzieningen nodig voor landelijke gegevensuitwisseling klaar, getest en in de praktijk beproefd zijn.

Waarom lukt het niet?

  • Omdat huisartsen hun dossiers niet op orde hebben om deel te nemen aan het LSP.
  • Omdat apotheken allang een medicatiedossier hebben in de vorm van OZIS.
  • Omdat ook huisartsenposten de inzage in dossiers al aan het regelen zijn, via OZIS.
  • Omdat er onvoldoende geld is voor het aansluiten van zorgverleners en alles wat daarbij komt kijken.
  • Omdat niet alle leveranciers – inclusief marktleiders – klaar zijn om aan te sluiten (om welke reden dan ook) op de beoogde versie 2.0 van het LSP.
  • Omdat de ICT industrie een marginale rol speelt in de ontwikkeling, gedachtenvorming en besluitvorming rond het EPD.
  • Omdat de gekozen top-down benadering niet kan gaan werken, zie hiervoor de ervaringen in bijvoorbeeld Engeland.
  • Omdat er teveel vaagheden zijn over beveiliging, toegang tot gegevens en autorisatie(s), wat funest is voor het vertrouwen.
  • Omdat er onvoldoende rekening wordt gehouden met andere ontwikkelingen op standaardisatiegebied, zoals IHE en Europese wet- en regelgeving omtrent het EPD.
  • Omdat het dossier eenvoudigweg te complex is. Er zijn teveel tegenstrijdige belangen, teveel onduidelijkheden, teveel factoren die het proces kunnen frustreren.

NVZ: het kan wel en het moet landelijk

In de discussie over de invoering van het landelijke EPD zijn verschillende partijen al aan het woord geweest. Huisartsen en andere zorgverleners kaartten al aan dat de landelijke aanpak niet gaat lukken zonder regionale initiatieven te ontplooien. Minister Klink had er geen oren naar. Na overleg gaat men nu op papier zetten onder welke voorwaarden 1 september volgens de zorgverleners wel haalbaar is. Ook de NPCF gaf in een reactie aan dat de uitrol van het landelijke EPD volop door moet gaan. En vandaag meldde ook de NVZ dat 1 september moeilijk, maar wel degelijk haalbaar is. Bovendien wordt gepleit voor een landelijke aanpak en geen regionale. Alle belanghebbenden zijn nu inmiddels aan het woord geweest in de discussie: VWS, de patiënten (NPCF), de zorgverleners en ziekenhuizen. Een interessante discussie en de uitkomst is nog onzeker.